Statistieken

Artikelen bekeken hits : 420427

Bezoekers

We hebben 23 gasten online
Mixed Martial Arts PDF Afdrukken E-mailadres
Geschreven door admin   
zondag, 30 oktober 2005 13:58
Gemengde gevechtkunsten ook populair onder de namen "Free Fight", "Vale tudo", "Cage Fighting", "Pancrase" of "Allround Fighting"

MMA is een sport die zich richt op het combineren van technieken uit verschillende vechtsporten, zoals worstelen (grappling), judo, kick boxen, boksen en jiu-jitsu.

Deze combinatie heeft ten doel het beheersen en ontwikkelen van de meest effectieve technieken voor een in theorie vrij gevecht.

Van een echt vrij gevecht is geen sprake, aangezien de meest gevaarlijke handelingen zijn opgenomen in een lijst met onreglementaire technieken.

Veelal hebben de deelnemers zich in hun eigen discipline langdurig bekwaamd en zien een uitdaging in het treffen met vechters uit andere disciplines.

Veruit de meeste vechters hebben een achtergrond in het Thai- of kickboksen, Braziliaanse jiu-jitsu of Grieks Romeins worstelen.

Deze stijlen zijn het meest effectief gebleken.

Karateka's of andere beoefenaars van 'traditionele' vechtstijlen zijn doorgaans minder succesvol vanwege de (vaak) te eenzijdige manier van vechten.

Boksers zijn doorgaans ook weinig succesvol, omdat ze een te weinig gevarieerd repertoire in huis hebben.

Het grote verschil met 'gangbare' vechtsporten is dat veel geoorloofd is, van stoot- en traptechnieken, elleboog- en knietechnieken, tot klem- en wurgtechnieken.

Net zoals -bijvoorbeeld- het boksen, wordt onderscheid gemaakt op basis van verschillende gewichtscategorieen en op basis van wedstrijdervaring (klasse N, C,B,A).

Een scheidsrechter, een dokter en uiteraard de trainers uit beide kampen zien toe op een goed verloop van de wedstrijd.

Hoewel de vechters vaak gehavend uit de strijd komen, vallen er zelden tot nooit zwaargewonden doordat de vechters in topconditie verkeren en vaak beschikken over een groot incasseringsvermogen. De wedstrijden duren meestal drie ronden (van 10 minuten elk), en worden niet zelden beslist door een snelle knock-out of tap-out ('aftikken').

De Rus Fedor Emelianenko is momenteel (2006) al enige tijd onbetwist de beste zwaargewicht vechter ter wereld
Chuck Lidell, Randy Couture en Wanderlei Silva zijn succesvolle vechters uit de licht-zwaargewicht categorie, welke waarschijnlijk de meest competitieve is.
In deze gewichtsklasse is de Nederlander Alistair Overeem inmiddels ook uitgegroeid tot een speler van wereldniveau met winstpartijen op Vitor Belfort, Igor Vovchanchyn en Sergey Kharitonov.
De inmiddels gestopte Nederlander Bas Rutten is, mede door zijn (vrijwel) ongeslagen status in het Pancrase, een van de grootste namen ooit.
Nederlandse pioniers op dit gebied zijn verder Chris Dolman (de eerste Nederlander die begin jaren '90 toernooien op wereldniveau won), Hans Nijman, Dick vrij en Remco Pardoel.
Er zijn verschillende bonden, zoals bij vechtsporten in het algemeen gangbaar lijkt.
Het is vechters van verschillende bonden vaak onmogelijk elkaar te bevechten, hoewel hier verandering in lijkt te komen.
De grootste bond is 'Pride' en het grote geld uit Japan lokt vele vechters derhalve naar het Oosten.
Internationaal is ook het Amerikaanse UFC een groot platform, in Nederland is Rings een bekende organisator van gevechten.
MMA wordt regelmatig verward met K-1, een populaire vechtsport (wedstrijdverband) waarbij alleen staande technieken zijn toegestaan.


KYOKUSHIN - BUDOKAI ALLROUND FIGHTING

Kyokushin - Budokai is een "Allround Fighting Karate" stijl,die zich zowel staand als op de grond weet te handhaven, de mengeling van traditionele stijlen zoals Kyokushin, Judo, Aikido en Kickboksen bundelt zich dan ook samen in een vorm van zelfverdediging die zowel als sport kan aangeleerd worden als voor levensbedreigende situaties die in het alledaagse leven voorkomen... Ontwikkeld door de legendarische Jon Bluming,53 jaar Budoka en een levende legende in Japan en de rest van de wereld, die onder de befaamde Sosai Mas Oyama, het Kyokushin karate (ook bekend onder de naam "Power karate) trainde en er tesamen met zijn Sensei Kenji Kurosaki een schat aan kennis aangaande gevechtssporten verzamelde
"Kyoku" betekent het uiterste. Dit betekent dat je het maximale uit elke situatie wil halen door door te zetten en je geheel te geven om zo tot het uiterste te gaan voor dat wat je wilt bereiken.
"Shin" betekent de waarheid. Dit betekent dat je alleen met een ijzeren discipline en juiste mentaliteit dit kan bereiken. Je zal zonder onderhandelen de realiteit tegemoet moeten treden, en wanneer je dit kunt opbrengen, sterkt dit je in je zelfvertrouwen.
Klik hier voor meer informatie over Kyokushin - Budokai

 


ENGELS BOKSEN


De oude Grieken beoefenden reeds de vuistkamp. De moderne vorm van het vuistgevecht is een spel van aanvallen en verdedigen en wordt door de Engelsen ‘Noble art of selfdefence’ (de edele kunst van de zelfverdediging) genoemd. Hierbij worden slagen naar het bovenlichaam en het hoofd toegelaten.
Klik hier voor meer informatie over Engels boksen

 


MUAY THAI / KICKBOKSEN


Kickboksen heeft zijn oorsprong in de Verenigde Staten en Japan en is een variant van thaiboksen. Hier worden stoten met de handen en trappen met de voeten toegelaten. Bij thaiboksen (Muay Thai) wordt daarnaast getraind op het gebruik van elleboog- en knietechnieken.
Klik hier voor meer informatie over Kickboksen en klik hier voor meer informatie over Muay Thai


BEHRING BRAZILIAANSE JIU JITSU


In Behring Braziliaanse Jiu-Jitsu geeft men er de voorkeur aan om de tegenstander met werptechnieken naar de grond te brengen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van grepen, armklemmen, beenklemmen en wurgingen om de tegenstander te onderwerpen. Bij Vale Tudo worden ook stoten en trappen toegelaten.
Klik hier voor meer informatie over Behring Braziliaanse Jiu-Jitsu


KRAV MAGA LI

De stijl van Kancho Raffi Liven (uitspraak kraf magá; Hebreeuws: קרב מגע, contactgevecht) is een verdedigingskunst, die zijn oorsprong heeft in Israël. De oprichter van de beweging is Imrich Sde-Or (IMI Lichtenfeld), kortweg Imi genoemd.

Imi werd al jong geconfronteerd met antisemitisme en geweld dat daarmee gepaard ging. Hij beoefende al op jonge leeftijd krachtsporten zoals gewichtheffen en worstelen, en werd in het laatste zelfs kampioen. Imi wist per schip te ontkomen aan de op hand zijnde nazi-overheersing, en emigreerde naar het Britse mandaatgebied Palestina. Vanaf 1944 onderwees Imi mensen van de Hagana en Palmach in de zaken waarin hij vaardig was, zoals worstelen, zwemmen. In 1948, toen de staat Israël werd gesticht, werd hij hoofdinstructeur voor Krav Maga aan het instituut voor fysieke training van het Israëlische defensieleger. Later werd de zelfverdedigingskunst meer afgestemd op burgers. In latere jaren kreeg Krav Maga steeds meer een internationaal karakter, met scholen in diverse landen, waaronder Nederland en België. In Nederland is het in toenemende mate een onderdeel aan het worden van de opleiding tot politieagenten en militairen (net als in veel andere landen overgens).

Kenmerkend voor Krav Maga is dat training vaak plaatsvindt met zeer uiteenlopende realistische situaties, zoals een ontvoeringssituatie, gevaar 's nachts, aanvallen op een belangrijk persoon, aanvallen met een vuurwapen of mes, enzovoorts. Verder wordt vaak op verschillende locaties getraind, dit in tegenstelling tot veel budo's die een vaste dojo hebben. Waar zelfverdedigingsvormen als aikido en jiujitsu zeer subtiele technieken kennen, die de meeste mensen pas in echte gevechtssituaties effectief kunnen toepassen als zij ze jarenlang hebben geoefend, en het wushu zeer veel sierlijke vormen kent, beperkt het Krav Maga zich grotendeels tot technieken die hoe dan ook snel effect hebben. Dit komt voornamelijk omdat deze manier van krijgskunst niet of veel minder is beladen met zaken als "eer" alsmede het feit dat het Krav Maga een relatief jonge vorm van zelfverdediging betreft, alsmede het feit dat deze vorm van zelfverdediging is ontstaan in een periode waar andere vormen van geweld en wapengebruik ontstonden.

Het Krav Maga kent dan ook geen kata en is een geschikte methode voor zowel mannen als vrouwen van alle leeftijden om in relatief korte tijd te leren om te gaan met (levens-)bedreigende situaties, zoals bedreigingen met mes of vuurwapen. Zoals iedere realistische vorm van zelfverdediging is het krav maga niet aan regels gebonden, buiten de regels van de wet. Trappen en stoten naar het kruis zijn toegestaan, evenals ellebogen naar het hoofd en het prikken van vingers in ogen of tegen de keel. Het is dan ook geen sport maar een zelfverdedigingssysteem. De beoefenaar van het Krav Maga zal dan ook indien mogelijk conflictsituaties proberen te vermijden, maar in het geval van een daadwerkelijke conflictsituatie, alles doen om te overwinnen.

Laatst aangepast op dinsdag, 23 maart 2010 14:00